Zresztą podobna historia była w 2001/2002. Wtedy banki też się bały udzielać kredytów, bo “przecież prognozy PKB są takie pesymistyczne”…

Co do USD, to odpisałem w komentarzu nr. 2 w tym artykule: Czynniki wpływające na kurs waluty cz.4: ważne są stopy procentowe czy jednak PKB? a tym samym jaki docelowy kurs PLN/EUR w 2009?

Z innej beczki, o walucie. Na obecnym spotkaniu G8 mają być rozmowy czym zastąpić dolara, wcześniej o tym wspominali Chińczycy, narzekali Rosjanie, podobno Iran zaczął sprzewawać ropę nie w USD tylko w innej walucie.
Z drugiej strony USA swój dług publiczny mogliby zredukować przez rozkręcenie inflacji. Jednak kiedy USD przestanie być walutą światową to może rząd USA zacznie dbać o dolara i nie pozwoli na inflację.
Innymi słowy: czy istnieje ryzyko wzrostu kursu dolara?

Jeżeli chodzi bezrobocie to rzeczywiście jest to czynnik ryzyka.
Chociaż tak naprawdę to i może nie… Proszę zauważyć, że: bezrobocie w ciągu roku wzrosło z 13% na koniec 1999 do 15% na koniec 2000 (+2%).
W tym samym okresie dynamika sprzedaży detalicznej (fajny jej wykres podałem w tym artykule) spadła z +21% rok do roku w 4 kwartale 1999 do -3% rok do roku w 4 kwartale 2000.

A co się stało dalej? Bezrobocie bardzo mocno wzrosło w ciągu roku z wspomnianych 15% na koniec 2000 r. do prawie 20% na koniec 2001 (+5%), a dynamika sprzedaży detalicznej z -3% r/r w 4 kwartale 2000… wzrosła do +3% r/r w 4 kwartale 2001

Dlatego też ja bym podzielił reakcję na bezrobocie na dwie części:
1) Mocne cięcie konsumpcji
Jak ludzie nie spodziewają się bezrobocia i pojawia się spowolnienie w gospodarce, to konsumpcja relatywnie mocno spada (tak było też w ciągu ostatniego roku: z +21% w I kwartale 2008 sprzedaż detaliczna spadła do -0,4% r/r w I kwartale 2009)
2) Stabilizację na konsumpcji
Jak już w mediach trąbią o bezrobociu, to już nie ma za bardzo miejsca na “cięcie konsumpcji” bo już wszyscy porobili takie ruchy w obawie właśnie przed bezrobociem.
Dane z II kwartał 2009 wskazują, że jesteśmy chyba jednak już w drugiej części, bo będzie to jakieś +1% rok do roku, czyli już lepiej niż w I kwartale 2009 (było -0,4% r/r).

A że sprzedaż detaliczna porusza się podobnie jak trend na dynamice produkcji (też jest na tamtym wykresie razem ze sprzedażą), to i ze sprzedażą nie powinno być tak źle, bo produkcja ustanowiła dołek w 1 q 2009(1 q -10,6% r/r). A pod koniec roku produkcja może być nawet dodatnia r/r, więc i na sprzedaży detalicznej może być pozytywne zaskoczenie…

Wiem, że to się wydaje trochę niewiarygodne, ale jak to się mówi “liczby nie kłamią”:-)

A tak wogóle to temat bezrobocia napiszę za jakiś czas artykuł, bo oczywiście mogę się mylić, ale moim zdaniem, bezrobocie, wbrew oczekiwaniom, na koniec 2009 wzrośnie zaledwie do 12%, a na koniec 2010… też wyniesie 12%:-)
Ale dlaczego tak uważam, czyli czynniki fundamentalne, opiszę we wspomnianym artykule:-)

Zresztą za jakiś czas o Polse będzię się mówiło “tygrys Europy” i stawiało za wzór, oczywiście o ile się nie mylę z tym relatywnie niskim bezrobociem i coraz lepszym PKB w kolejnych kwaratałach:-)

ciekawie pokazuje np. skalę różnic w konsumpcji i inwestycjach w PL vs EU27 ostatnimi czasy.

Z drugiej strony względnie mała otwartość polskiej gospodarki i duży popyt wewnętrzny połączone z zastrzykiem środków z UE oraz niskimi stopami powinien nas jakoś trzymać przy powierzchni nawet jak skończy się “efekt euro”, czyż nie?

Myślę, że to kwestia braku odpowiedniej wiedzy i uświadomienia sobie procesów zachodzących w gospodarce.
W Polsce jest to szczgólnie widoczne. Na przykład jeżeli chodzi o wpływ stóp procentowych na rynek nieruchomości (pisałem o tym tutaj: Dlaczego analiza fundamentalna to klucz do sukcesu cz.1 na przykładzie kursu giełdowego dewelopera, rynku nieruchomości oraz stóp procentowych ) pamiętam, że kiedyś oglądałem jeden z odcinków komediowego serialu “Friends”. Jeden z bohaterów planował w przyszłości kupno domu, postanowił jendak przyspieszyć zakup tego domu, bo właśnie FED obniżył stopy procentowe, a bohaterowie serialu zdawali sobie sprawę, że spowoduje to wzrost popytu na nieruchomości.

Tak więc wiedza o wpływie stóp procentowych na rynek nieruchomości w USA jest powszechna w społeczeństwie, a w Polsce? W mediach pełno informacji i analiz, ile to jeszcze ceny nieruchomości spadną i jaka to będzie apokalipsa na rynku nieruchomości:-( Znowu warto przytoczyć słowa: Dlaczego niby tak miałoby być?Bo przecież prognozy PKB są takie pesymistyczne:-)

Oczywiście stopy procentowe to nie jedyny czynnik wpływający na rynek nieruchomości, ale kluczowy, nawet “w dobie kryzysu za granicą”