Tutaj znajdują się pozostałe artykuły: Spis artykułów

Pięć sił Portera jest to analiza jakościowa i raczej trudno używać jej do porównań poszczególnych sektorów. Do tego celu lepiej nadaje się metoda oceny punktowej. Autorki ksiązki polecają stosowanie tej metody jako drugi etap analizy sektora. Metoda ta odznacza się większą precyzją niż w przypadku Portera, ale z drugiej strony jest mniej szczegółowa.

Metoda punktowej oceny atrakcyjności sektora polega na skonstruowaniu listy kryteriów, na podstawie których można oceniać atratkcyjność różnych sektorów. Poszczególne kryteria (czynniki) mają różne znaczenie dla oceny sektora, więc wprowadza się oceny ważone. Dla porównywania poszczególnych branż należy stosować zestaw tych samych kryteriów z tymi samymi wagami, bo w przeciwnym wypadku wyniki nie byłyby porównywalne.

Autorki proponują własną wersję punktowej oceny wartości sektora. Składa się ona z 15 kryteriów, którym nadano różne wagi. Maksymalna liczba punktów wynosi 150. Po zsumowaniu punktów przypisanych dla danego sektora można ułożyć listę sektorów od najbardziej do najmniej atrakcyjnych. W załączniku poniżej znajdują się kryteria oraz wagi proponowane przez autorki:

ocena-punktowa-atrakcyjnosci-sektora.xls

Na stronie 124 znajduje się z kolei uproszczona wersja punktowej oceny sektora, która pomija różnicowanie ważności kryteriów, czyli przypisywanie im różnych wag. Wartość sektora można odczytać przez zsumowanie punktacji z tablicy poniżej:

ocena-puntkowa-sektora-bez-wag.xls

Na podstawie:

“Analiza strategiczna przedsiębiorstwa”; Grażyna Gierszewska, Maria Romanowska; PWE Warszawa 2003; str. 122-126