Pięć sił Portera cz.2 – nowi konkurenci oraz substytuty
sierpień 21, 2007 9:34 am 3 Analiza sektorowaTutaj znajdują się pozostałe artykuły: Spis artykułów
W poprzednim artykule o pięciu siłach Portera opisałem dwa pierwsze czynniki, czyli siłę dostawców oraz odbiorców. W tym poście opiszę kolejne dwa, czyli groźbę wejść nowych konkurentów oraz pojawienia się substytutów.
Największe zagrożenie ze strony nowych produktów występuje w młodych sektorach, gdzie klienci nie przyzwyczaili się jeszcze do produktów. Z kolei zagrożenie ze strony substytutów wzrasta w branżach bardziej dojrzałych, gdzie postęp techniczny powoduje pojawienie się nowych technologii, które lepiej zaspokajają grupy potrzeb klientów.
Pojawienie się nowych wyrobów (konkurentów) oraz substytutów zeleży od:
-atrakcyjności sektora (dynamika wzrostu popytu i rentowność sektora)
-wysokości barier wejścia do sektora
-możliwość działań odwetowych ze strony już istniejących producentów w sektorze (np. obniżenie cen produktów lub zablokowanie kanałów dystrybucji)
Atrakcyjność sektora zależy od:
-obecnej wielkości sektora
-przyszłej wielkości sektora
-obecnej i przyszłej retnowności sektora
Wielkość sektora mierzy się liczbą lub wartością sprzedanych produktów. Z kolei przyszłą wielkość i rentowność sektora można prognozować np. na podstawie analizy cyklu życia sektora oraz dodatkowo przy użyciu prognozach demograficznych
Bariery wejścia do sektora zależą od:
-ekonomii skali, czyli minimalnej wielkości produkcji, która zapewnia koszt jednostkowy produktu poniżej ceny rynkowej
-wysokiego poziomu technologicznego, czyli wysokiej jakości produkcji związanej z zakupem odpowiedniej technologii oraz mistrzowskiej organizacji produkcji
-braku dostępu do kanałów dystrybucji, co wiąże się ze zbyt dużym kosztem, który trzeba ponieść aby sprzedawać wyroby
-formalnych barier wejścia na rynek (np. regulacje państwowe takie jak licencje, patenty, atesty)
-barier celnych
Czynnik, który może również obniżać atrakcyjność sektora to bariery wyjścia z sektora (np. zmiana technologii, brak możliwości wykorzystania jej do innej produkcji, przekwalifikowanie pracowników, zwolnienia). Czynnik ten może też powodować, że firmy tkwią w starych sektorach pomimo zmniejszania się zysków.
Analizując łącznie bariery wejścia i wyjścia dochodzi się do ciekawych wniosków:
-wysokie bariery wejścia i niskie wyjścia powoduje wysokie i stałe dochody
-wysokie bariery wejścia i wysokie wyjścia powoduje wysokie ryzykowne dochody
-niskie bariery wejścia i wysokie wyjścia powoduje niskie ryzykowne dochody
-niskie bariery wejścia i niskie wyjścia powoduje niskie stałe dochody
W kolejnym artykule: Konkurencja w sektorze oraz podsumowanie pięciu sił Portetra
Na podstawie:
“Analiza strategiczna przedsiębiorstwa”; Grażyna Gierszewska, Maria Romanowska; PWE Warszawa 2003
